เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 762 เผ่ามารบุกมา
พอหลงเทียนเก็บกวาดสนามรบนอกแดนจนหมด เหล่าพันธุ์ทั้งมวลก็ยอมสยบราบคาบ ในส่วนลึกของห้วงว่างนอกแดนกลับมีคลื่นพลังบางอย่างที่ทำให้ใจสั่นสะท้านส่งออกมาเป็นระลอก
“ครืนๆ——”
ท้องฟ้าแตกออกเป็นรอยแยกสีดำสนิทในทันที ราวกับถูกแรงบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวฉีกออกจากกันทั้งอย่างนั้น
หมอกมารที่ไม่มีที่สิ้นสุดไหลทะลักออกมา ย้อมท้องฟ้าครึ่งซีกให้ดำมืดไปในพริบตา
“นี่มัน......” รูม่านตาของเฉาเจิ้งฉุนหดวูบ เสียงแหลมเล็กสั่นเครือเล็กน้อย “หมอกมาร?!”
ถงเพียวอวิ๋นสีหน้าหนักอึ้ง เงยหน้ามองรอยแยกกลางห้วงว่างที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ “เผ่ามาร......มาแล้วสักที”
“โฮก——!”
เสียงคำรามที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า ตามด้วยเงามารหน้าตาน่ากลัวนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาจากในรอยแยก
รูปร่างของพวกมันต่างกันไป บางตนมีปีกงอกจากกลางหลัง บางตนมีหนามกระดูกขึ้นเต็มตัว แต่ไม่มีสักตนที่เว้น ต่างแผ่กลิ่นอายน่าสะพรึงจนหายใจไม่ออกออกมาทั้งหมด