เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120
ขณะที่โจวเจินเจินและคณะเดินทางมุ่งหน้าสู่หลูเจียงอย่างไม่เร่งรีบ ผู้อาวุโสใหญ่แห่งกลุ่มทุนซิงเย่ก็ไปประจำการบัญชาการงานอยู่ทางใต้สุด เมื่อเทียบกับเมืองที่ค่อนข้างเจริญแล้วในเจียงหนานและทางเหนือ แถบหมิ่นหนาน ตะวันตกเฉียงใต้ เยว่ และกุ้ย กลับดำเนินงานได้ยากกว่า
ทุกกิจการกำลังรอการฟื้นฟู นี่คือโอกาสใหม่ของกลุ่มทุนซิงเย่ ดังนั้นพวกเขาจึงแทบยกขบวนออกไป มุ่งหน้าสู่ทุกถิ่นเพื่อแผ้วถางอาณาเขตให้กลุ่มทุนซิงเย่
เขาเพิ่งมาถึงตะวันตกเฉียงใต้ ก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาหาถึงที่ ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเสิ่นลวี่ ผู้ซึ่งถูกเนรเทศมายังตะวันตกเฉียงใต้พร้อมทั้งตระกูลเมื่อสองเดือนก่อน หรือสองตำลึงเงิน
ผู้มาเยือนย่อมเป็นแขก ผู้อาวุโสใหญ่จึงสั่งให้คนนำชามา จากนั้นก็ฟังเขาเล่าถึงจุดประสงค์ที่มา
เมื่อฟังจบ เขาก็ประหลาดใจ “เจ้ากล้าหาญไม่เบาเลยทีเดียว เจ้าหาเรากลุ่มทุนซิงเย่เป็นกลุ่มแรก ก็น่าจะรู้ดีว่ากลุ่มทุนซิงเย่กับโจวเจินเจินมีความสัมพันธ์เช่นไร ภายใต้เงื่อนไขสำคัญนี้ เจ้ายังกล้ามาขอให้เราลงทุนอีกหรือ?” ดูท่าตระกูลเสิ่นจะจับตาความเคลื่อนไหวของโจวเจินเจินมาโดยตลอด