เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121
โจวเจินเจินและคนอื่น ๆ กลับมายังเรือนสี่ที่จากไปนาน บิดาของนางยืนรอพวกเขาอยู่ตรงประตูใหญ่
ป้าสะใภ้ใหญ่เซี่ยซื่อก็ได้รับการปล่อยตัวออกมาแล้ว นาง ‘ตั้งใจ’ มาต้อนรับพวกเขาเช่นกัน
โจวเจินเจินเลิกคิ้ว พวกเขาไม่อยู่สองเดือนหรือสองตำลึงเงิน ในบ้านเปลี่ยนแปลงไปมากทีเดียว
สีหน้าบิดาของนางดูซูบเซียวอยู่บ้าง พอเห็นพวกเขาก็เผยรอยยิ้ม “เดินทางมาคงเหนื่อยกันแล้วกระมัง?”
พี่สาวคนโตยิ่งใกล้บ้านก็ยิ่งประหม่า ใจเต้นไม่เป็นส่ำ จึงไม่ได้เอ่ยปาก
ยามนี้เมื่อโจวเซี่ยนได้พบโจวเสียนอีกครั้ง ทั้งยังรู้เรื่องอนุภรรยาของเขาตั้งครรภ์ ทำให้ในใจรู้สึกซับซ้อนอยู่ชั่วขณะ จึงนิ่งเงียบไป
ทั้งสองคนไม่ตอบ โจวเจินเจินจึงจำต้องเอ่ยเอง “ก็พอไหว ระหว่างทางพวกเราเดินทางกันไม่เร็วนัก จึงไม่เหนื่อยเท่าไร เงินสองตำลึงเงินก็ยังเหลือ”
ปิดท้ายตอน
โจวเสียนพยักหน้าแล้วมองหยวนซู่หมิง “ระหว่างทางลำบากเจ้าแล้ว”