เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119
ไม่มีงานเลี้ยงใดในใต้หล้าที่ไม่เลิกรา ในที่สุดก็ถึงวันที่สามพี่น้องโจวเจินเจินออกเดินทางกลับบ้าน
ตอนมา พวกเขามีรถม้าใหม่ห้าคัน ในจำนวนนี้มีสองคันบรรทุกของฝากจากบ้านเกิดให้ตระกูลหลี่จนเต็ม คิดไม่ถึงว่าขากลับจะยิ่งเกินจริง หีบห่อบนรถม้าสองคันอัดแน่นจนเต็มแล้วยังไม่พอ ตระกูลหลี่ยังมอบรถม้าให้อีกสองคัน ทั้งสองคันก็เต็มไปด้วยสิ่งของเช่นกัน
ดูจากท่าทางแล้ว หากไม่ใช่เพราะบรรทุกไม่ไหวจริง ๆ น้าสะใภ้ทั้งสองของนางคงอยากขนคลังของตระกูลหลี่มาให้นางจนหมด รวมทั้งเงินสองตำลึงเงินด้วย
สุดท้ายสามพี่น้องโจวเจินเจินเกลี้ยกล่อมแล้วเกลี้ยกล่อมอีก พวกนางตรวจดูทั่วแล้วพบว่าใส่ของเพิ่มไม่ได้จริง ๆ จึงยอมวางมืออย่างไม่เต็มใจ
เส้นทางขากลับเป็นหยวนซู่หมิงช่วยวางแผนให้ ตอนขามาเพราะต้องไปเยี่ยมโจวหลานหลานจึงอ้อมทาง
คราวนี้พวกเขาเดินทางตรงจากเจียงอินไปหลูเจียง เป็นเส้นทางจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง จึงย่อมไม่ใช่ทางเดิม และเตรียมเงินสองตำลึงเงินไว้ระหว่างทาง
ได้ชมทิวทัศน์ที่แตกต่างกัน โจวเจินเจินไม่มีข้อขัดข้อง
คราวนี้ หยวนซู่หมิงเสนอตัวคุ้มกันนางกลับ
ตอนแรกโจวเจินเจินยังลังเลอยู่บ้าง พวกเขาออกเดินทางหลังพ้นช่วงเสี่ยวหานมาไม่นาน เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบวันก็จะถึงเทศกาลตรุษจีน หากเขาส่งนางกลับหลูเจียงแล้วเดินทางจากหลูเจียงกลับเมืองหลวง เวลาก็จะกระชั้นชิดมาก