เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118
วันนี้หลังมื้อเย็น โจวเจินเจินฉวยจังหวะยกน้ำชาให้ผู้อาวุโสทั้งสอง เอ่ยขึ้นว่า “พรุ่งนี้ข้าจะพาคนผู้หนึ่งมาให้พวกท่านพบ พร้อมนำตำลึงเงินมาให้ดู”
มารดาของนางจากไปตั้งแต่ยังเยาว์ หากพาหยวนซู่หมิงมาให้ท่านตา ท่านยาย และท่านน้าชายทั้งหลายช่วยพินิจดู คิดว่าหากมารดาของนางรับรู้เรื่องนี้อยู่ใต้พิภพ ก็คงยินดีเช่นกัน และคงยินดีกับตำลึงเงิน
อีกทั้งตระกูลฝ่ายมารดาของนางอยู่ไกลถึงเจียงอิน เมื่อนางออกเรือน พวกเขาคงไม่อาจมาร่วมพิธีได้ครบทุกคน แม้แต่ผู้อาวุโสทั้งสองซึ่งชรามากแล้ว เกรงว่าจะเดินทางไกลไม่ไหว และยังต้องเตรียมตำลึงเงินไว้เป็นค่าเดินทาง
ทุกคนได้ยินแล้วต่างชะงักงัน ครั้นนึกได้ว่าคนที่นางจะพามาคือผู้ใด ผู้อาวุโสทั้งสองก็ถึงกับอึ้งไป จนแทบลืมนับตำลึงเงิน
“นี่...เขาไม่ขัดข้องหรือ?” นายหญิงผู้เฒ่าถามอย่างลังเล
เมื่อเผชิญหน้ากับว่าที่หลานชายทางฝ่ายมารดาผู้นี้ ลึก ๆ ในใจพวกเขารู้สึกด้อยกว่าอยู่บ้าง ลำดับชนชั้นแบ่งเป็นบัณฑิต กสิกร ช่างฝีมือ และพ่อค้า ตระกูลหลี่อยู่ท้ายสุด แม้ผ่านการบากบั่นมาสองสามชั่วคนจนสะสมทรัพย์สินไว้ได้บ้าง แต่เมื่อเทียบกับตระกูลหยวนซึ่งเป็นตระกูลใหญ่สูงศักดิ์แล้ว ยังห่างชั้นกันนัก ต้องรู้ว่า ตระกูลหยวนแห่งนครหลวงยืนอยู่บนจุดสูงสุดในหมู่ตระกูลบัณฑิต ตระกูลหลี่มีความสามารถอยู่บ้างเพียงด้านวัตถุดิบปรุงยา นอกนั้นไม่มีสิ่งใดโดดเด่น ส่วนหลานสาวทางฝ่ายมารดาก็ไม่เคยคิดนับตำลึงเงิน
“ท่านแม่ ข้าเคยพบคุณชายหยวนสองสามครั้ง เขาเป็นคนดีมาก” หลี่ซานกล่าว พร้อมเอ่ยถึงตำลึงเงิน