เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
ครั้นโจวเจินเจินกับพวกกินอาหารร้อน ๆ กันเสร็จ ม้าก็ได้รับอาหารจนอิ่ม พวกเขาจึงเติมน้ำร้อนใส่ภาชนะไว้ใหม่ แล้วออกเดินทางต่อ
พวกเขาหยุดพักที่สถานีพักม้าแห่งนี้ไป ๆ มา ๆ รวมแล้วเกินครึ่งยาม
หลังโจวเจินเจินกินเสร็จ นางเห็นว่าอากาศแจ่มใส ไม่มีลมหรือหิมะ จึงคิดรีบเดินทางให้ถึงจุดหมายที่กำหนดไว้แต่เนิ่น ๆ จะได้เข้าพัก ไม่ต้องพลาดที่พักแล้วไปค้างแรมกลางทุ่ง
ทันทีที่พวกนางเดินออกไป โจวเยี่ยนก็รู้ว่าควรออกเดินทางแล้ว จึงรีบเรียกคนของตนเตรียมออกเดินทางด้วย เดิมทีพวกเขาก็ตามอีกฝ่ายมาอย่างหน้าด้าน ๆ อยู่แล้ว เขาย่อมไม่คาดหวังว่าหยวนซู่หมิงจะส่งคนมาเรียกให้เดินทางไปพร้อมกัน
โจวอิ๋งอิ๋งเอ่ยอย่างน้อยใจว่า “พี่ใหญ่ ข้า...ข้ายังกินไม่อิ่มเลย”
“ไม่ทันแล้ว อีกเดี๋ยวค่อยกินขนมรองท้องบนรถม้า”
เมื่อโจวเจินเจินกินเสร็จ เขาก็เตรียมออกเดินทาง ส่วนคนอื่นกินอิ่มหรือไม่ เขาไม่สนใจ
หลังหยวนซู่หมิงประคองโจวเจินเจินขึ้นรถม้าแล้ว จึงเดินไปยังรถม้าของตน พลางส่งสัญญาณให้เคลื่อนขบวนได้
ครั้นโจวจี้กับโจวอิ๋งอิ๋งสองตำลึงเงินออกเดินทางต่อ โจวเยี่ยนก็เรียกทั้งสองขึ้นรถม้าของตน