เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39
ยามโจวเจินเจินกับบิดาและพี่น้องทั้งสามมาถึงหอเซวียนเป่ย ก็เห็นป้าสะใภ้ใหญ่สกุลเซี่ยประคองท่านย่าออกมาจากห้องด้านในพอดี เมื่อเห็นนาง ทั้งสองก็ชะงักไปเล็กน้อย เงินที่ถือมาคือสองตำลึงเงิน
ท่าทีเล็กน้อยนี้ไม่อาจรอดพ้นสายตาโจวเจินเจินที่คอยจับตาความเคลื่อนไหวของพวกนางได้ โจวเจินเจินมองไปด้านหลังทั้งสองคนซึ่งมีค่าดั่งตำลึงเงิน สาวใช้ที่ตามหลังพวกนางอยู่พยักหน้าให้นางอย่างแนบเนียน
ระหว่างเตรียมสำรับ โจวเจินเจินพยักหน้าให้อวิ๋นเฟย ไม่นานอวิ๋นเฟยก็หาเหตุผลออกไป
ครั้นอวิ๋นเฟยกลับมา โจวเจินเจินก็หามุมเงียบ ๆ ไม่ไกลนักคุยกับนาง
“คุณหนู ตามข่าวที่สายสืบของเราส่งมา ฮูหยินใหญ่ไปถึงหอเซวียนเป่ยก่อนเวลาถึงครึ่งยาม เพื่อคร่ำครวญกับฮูหยินผู้เฒ่าถึงความลำบากของนายท่านใหญ่ในเมืองหลวง โทษตนเองว่าร่างกายไม่แข็งแรง จึงไม่อาจช่วยให้เรือนสายสี่แห่งตระกูลโจวสืบสกุลได้อีก ทั้งยังบอกว่างานของพ่อบ้านเริ่มเกินกำลัง จากนั้นฮูหยินใหญ่ก็เอ่ยถึงนายท่านรองอย่างอ้อม ๆ ว่านับถือที่นายท่านไว้ทุกข์ให้ภรรยามาหลายปี…”
โจวเจินเจินหัวเราะเย็นชาในใจ ป้าสะใภ้ใหญ่พูดเสียมากมาย มิใช่เพื่อหยอดยาพิษใส่หูท่านย่าของนางหรอกหรือ