เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25
นายท่านผู้เฒ่าผู้อาวุโส ผู้เป็นประมุขตระกูลเห็นได้ชัดว่าโกรธจัด น้ำเสียงดังลั่น โจวเจินเจินกับพวกที่อยู่ข้างนอกจึงได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน
โจวซิ่วซิ่วสะดุ้งกับเสียงทะเลาะจากข้างใน ตัวหดเกร็งขึ้นมาทันใด นางเงยหน้าถาม “พี่อิ๋งอิ๋ง?”
โจวอิ๋งอิ๋งลูบศีรษะนางแล้วกล่าวว่า “อย่ากลัวไปเลย ไม่มีเรื่องอันใดหรอก”
เมื่อครู่โจวเจินเจินกับโจวเฉินถูกพบเข้า โจวอิ๋งอิ๋งจึงพาโจวต้างกับโจวซิ่วซิ่วเข้ามาใกล้
เด็กทั้งสองตำลึงเงินเบียดชิดโจวอิ๋งอิ๋ง โดยเฉพาะโจวต้าง บางทีเพราะเพิ่งล้มป่วยมา จึงผูกพันและพึ่งพาโจวอิ๋งอิ๋งอย่างยิ่ง
ส่วนโจวซิ่วซิ่วกลับเงยหน้ามองนางเป็นระยะ แม้จะเบียดอยู่ข้างโจวอิ๋งอิ๋งก็ตาม
จิตใจของโจวเจินเจินจดจ่ออยู่กับถ้อยคำที่ได้ยินเมื่อครู่ นางรู้ดีว่ากิจการ 9 แห่งที่ขายให้คนนอกนั้น เรือนสายที่หกไม่มีทางเอากลับคืนมาได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเสิ่น ตระกูลเซิ่ง ตระกูลเผย หรือตระกูลกู้… ตระกูลใดก็มีอำนาจไม่ด้อยไปกว่าตระกูลโจว หากต่อกรกับพวกเขา ผลลัพธ์มีเพียงชนะทั้งหมดหรือพ่ายแพ้ทั้งหมด ไม่มีทางที่ตระกูลหนึ่งจะเอากลับคืนมาได้ แต่อีกตระกูลไม่ได้คืน แม้บางตระกูลจะมีอำนาจด้อยกว่าตระกูลโจว เพื่อรักษาหน้าก็ยังจะสู้จนถึงที่สุด
เว้นเสียแต่ตระกูลโจวจะมีฝีมือเหนือกว่าคนทั้งเจ็ดตระกูล บีบให้พวกเขาคายกิจการที่กลืนลงไปออกมาทั้งหมด