เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26
หลังฮูหยินผู้เฒ่าโม่กินยาแล้ว ทุกคนต่างรอให้นางฟื้นขึ้นมา
ไม่มีผู้ใดในที่นั้นเอ่ยปากไล่นางกับโจวเฉินออกไป โจวเจินเจินจึงยินดีแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
พวกนายท่านในตระกูลกำลังกระซิบหารือเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เรื่องนี้ต้องได้ข้อสรุปโดยเร็ว
ระหว่างหารือ มีบางคนใจลอยอยู่บ้าง พวกเขาต่างคิดถึงยาลูกนั้นที่นายท่านใหญ่สายหลักโจวไห่นำกลับมาเมื่อครู่ ท่านหมอเฒ่าบอกว่าเป็นยาดี หากอีกประเดี๋ยวตระกูลโม่ฟื้นขึ้นมาจริง ก็พิสูจน์ได้ว่าคำพูดของเขาไม่ผิด
แต่ยาเม็ดนี้โจวไห่ได้มาจากที่ใด เป็นของสะสมล้ำค่าของสายหลักเอง หรือเป็นของเรือนสี่? พวกเขายังไม่ลืมว่าโจวไห่พาบุตรสาวของสกุลหลี่แห่งเรือนสี่เข้ามา อีกทั้งนางยังชี้แนะวิธีใช้ยา ความเป็นไปได้อย่างหลังมีมากกว่า สกุลหลี่ร่ำรวยอยู่แต่เดิม สกุลหลี่จะมียาล้ำค่าที่เก็บไว้ก้นหีบอยู่บ้างก็ไม่แปลก
ยามนี้ทุกคนต่างรู้อยู่แก่ใจและไม่มีผู้ใดเอ่ยถาม เพราะไม่ใช่เวลาถามเรื่องนี้ แต่ในใจก็ล้วนตัดสินใจไว้แล้วว่า ภายหลังต้องหาเวลาถามเสี่ยวเอ้อร์แห่งเรือนสี่กับเรือนสองเสียหน่อยว่ายาเช่นนั้นยังมีอีกหรือไม่ หากมีก็ลองดูว่าจะขอแบ่งมาสักหน่อยไว้เก็บก้นหีบ ป้องกันเหตุไม่คาดฝันได้หรือไม่
ท่านหมอเฒ่าแห่งหอคืนชีพไม่ได้ถามอะไร ทว่าลอบทอดถอนใจถึงรากฐานอันลึกล้ำของตระกูลโจว เขามาตรวจอาการที่เรือนสายที่หกสองตำลึงเงิน ทั้งสองตำลึงเงินล้วนเป็นอาการป่วยที่รับมือยากยิ่ง แต่คนตระกูลโจวกลับนำยาดีออกมาสองตำลึงเงิน แก้ปัญหาได้ทั้งสองครา ยาทั้งสองตำลึงเงินนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน