เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24
เผยฮวามาทุกวัน สวมชุดไว้ทุกข์เรียบง่าย คอยไว้อาลัยในฐานะหลานชายจากตระกูลฝ่ายหญิงของสกุลเจิ้ง
นอกจากวันแรกที่หยวนซู่หมิงมาพร้อมกับเผยฮวาแล้ว หลังจากนั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย
โจวหงไม่พอใจอย่างยิ่งที่เผยฮวามาเยือน สีหน้าบึ้งตึงอยู่ตลอด สาเหตุหลักเป็นเพราะฐานะของเผยฮวาทำให้โจวหงขัดใจอย่างยิ่ง บุตรบุญธรรมที่เติบโตมาด้วยกันกับสกุลเจิ้งมาตั้งแต่เยาว์วัย นี่มันเรื่องอะไรกัน? เรื่องที่เขาไม่ได้เห็นสกุลเจิ้งอยู่ในสายตาเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถูกตบหน้าเช่นนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เขารู้สึกเพียงว่าบนศีรษะตนมีสีเขียวเรืองรองอยู่ราง ๆ
ทว่าเขาทำได้เพียงอดกลั้นอย่างขมขื่น ใครใช้ให้เขาเป็นฝ่ายผิดเล่า ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยฐานะเลขานุการหลินหานของเผยฮวา โจวหงจึงทำได้เพียงหน้าดำอดทนที่อีกฝ่ายแวะเวียนมาปรากฏตัวในศาลไว้อาลัยเป็นครั้งคราว
ท่าเรือหลูเจียง
โม่ซิงเจียพาครอบครัวมาถึงท่าเรือ กำลังรอเรือมาด้วยความกระวนกระวาย สัมภาระของพวกเขาวางอยู่ข้างเท้า ส่วนของมีค่าล้วนเก็บติดตัวไว้
บุตรชายคนเล็กเงยหน้าถาม “ท่านพ่อ พวกเราจะไปที่ใดหรือ?”
“พวกเราจะไปหาพี่เขยรองของเจ้า”
“แต่ลูกชอบเรือนหลังใหญ่ที่เพิ่งสร้างใหม่ของบ้านเรา พวกเราไม่ไปได้หรือไม่?”