เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4
ตบครบสามสิบฉาดแล้ว
แม่นมเฝิงก้มหน้ายืนนิ่ง สาวใช้สองคนตัวสั่นงันงก ตำลึงเงินหนึ่งตำลึง
โจวเจินเจินมองโจวอิ๋งอิ๋งกับพวกที่เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้
แม่นมเฝิงและพวกก็ไม่กล้าเร่งเร้า ได้แต่รอคำสั่งจากนาง
โจวเจินเจินถอนสายตากลับมามองแม่นมเฝิงที่อยู่ข้างกาย นางดูโง่นักหรือ? กินของนาง ดื่มของนาง ใช้ของนาง สุดท้ายยังทรยศนางอีก บัดนี้คนหนึ่งได้ดิบได้ดี สุนัขแมวยังพลอยได้ดีตาม ยังไม่รู้จักพออีกหรือ เหตุใดไม่ขึ้นสวรรค์ไปเสียเลยเล่า?
สายตาของโจวเจินเจินชวนให้คนขนลุก แม่นมเฝิงไม่รู้ว่านางคิดอะไรอยู่ ในใจจึงกระวนกระวาย
“แม่นม ท่านไม่พอใจที่ข้าจัดการอวิ๋นเจินหรือ?” ถึงได้วางแผนฉากนี้ขึ้นมา?
แค่ผลลัพธ์เช่นนี้ยังยอมรับไม่ได้ แล้วต่อไปจะทำอย่างไรเล่า
แม่นมเฝิงสะดุ้ง “บ่าวหญิงไม่กล้า เรื่องผิดพลาดทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของอวิ๋นเจินเจ้าค่ะ”