กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สวี่หนงอดกลั้นไม่ไหวตั้งนานแล้ว มลึงมองดูอิ๋งอีพลางทำตามโดยการลอกเปลือกนอกของมันเทศออก มองดูเนื้อด้านในสีเหลืองทองเยิ้มเป็นประกาย แล้วกัดลงไปหนึ่งคำ
หวาน!
หวานเหลือเกิน!
ให้ความรู้สึกราวกับกำลังกินน้ำอ้อยเคี่ยวอย่างไรอย่างนั้น
สำหรับผู้คนในยุคสมัยของพวกเขา ความหวานระดับนี้แทบจะไม่ต่างอะไรกับการกินน้ำตาลเลยทีเดียว
หอม!
ทั้งหอมหวานเหนียวนุ่มละมุนลิ้น อร่อยเป็นอย่างยิ่ง
"อร่อย! อร่อยเหลือเกิน!" สวี่หนงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชม พลางอ้าปากเคี้ยวกินคำโตคำแล้วคำเล่า
กุ่ยกู่จื่อเองก็มีสีหน้าเปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความเฝ้ารอเช่นกัน
เพราะเขารู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่า มรรคาสวรรค์นั้นย่อมไม่สมบูรณ์พร้อม