ตอนที่ 307 ตำราประวัติศาสตร์ไร้เยื่อใย โลกมนุษย์ต้องไปดูในโลกมนุษย์

ผู้คนทั้งหลายพินิจมองหมั่นโถวใบไม้ในมือ อยากพูดแต่หยุดไว้หลายครา

ผู้ที่นั่งอยู่ที่นี่ ล้วนเป็นตัวตนบนจุดสูงสุดแห่งเจดีย์ทองคำของต้าฉิน

พวกเขาสวมแพรพรรณกินอาหารเลิศรส

เคยได้กินสิ่งเหล่านี้เมื่อใดกัน จึงยังคงลังเลใจอย่างยิ่ง

อิ๋งอียิ้มพลางกล่าวว่า "ใบมันเทศนี้ เป็นของดีอย่างยิ่งเชียวนะ ทำเป็นหมั่นโถวใบไม้ เสน่ห์ดีไม่เลว รอจนขุดออกมันเทศมาแล้ว เถาวัลย์ยังสามารถนำไปเลี้ยงวัวแพะหมู หรือจะตากแห้งกักตุนไว้ก็ยังได้ ประโยชน์ใช้สอยไร้สิ้นสุด"

ขณะพูด อิ๋งอีก็กัดไปหนึ่งคำ อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

ฝีมือช่างของพ่อครัวผู้นี้ไม่เลวเลยจริง ๆ แม้จะทำหมั่นโถวใบไม้เป็นครั้งแรก แต่เสน่ห์กลับดีไม่น้อย

"นายท่าน พอใช้ได้หรือไม่ขอรับ" พ่อครัวถามด้วยความตื่นเต้น