ตอนที่ 309 เจ้าให้นางเรียนศิลปะความสามารถ เพื่อปรนนิบัติสามีอบรมบุตรเท่านั้นหรือ?

ยามนี้อิ๋งเจิ้งได้ยินผู้อื่นเอ่ยชมตน ย่อมแทบมิได้รู้สึกอันใดแล้ว

อย่างไรเสียก็ฟังจนคุ้นชินแล้ว

ทว่าพอได้ยินอิ๋งอีเอ่ยปากชื่นชม เขาพลันรู้สึกเบิกบานใจยิ่งนัก

แต่ชั่วอึดใจถัดมา เขากลับได้ยินอิ๋งอีกล่าวว่า "แต่กลับไม่มีความจำเป็นแม้แต่น้อยพ่ะย่ะค่ะ!"

"หืม?" อิ๋งเจิ้งมองดูอิ๋งอีด้วยความสงสัย

อิ๋งอีค่อย ๆ กล่าวว่า "แม้ลูกจะคัดค้านการเสพสุขจนเกินควร พวกเราในฐานะราชวงศ์ย่อมต้องมัธยัสถ์และใคร่ครวญเพื่อราษฎร ทว่ามันเทศที่ดินหนึ่งหมู่ให้ผลผลิตถึงหนึ่งหมื่นกว่าจิน ท่านรู้หรือไม่ว่าหากไม่ฟุ่มเฟือยสิ้นเปลือง ตลอดหนึ่งปีจะกินได้สักเท่าใดกัน? ต่อให้เสวยทุกวัน ผลผลิตจากที่ดินหนึ่งหมู่ก็เพียงพอให้ท่านเสวยได้ตลอดทั้งปีแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

"ยิ่งไปกว่านั้น ธัญพืชในคราวนี้ พวกเราเพาะปลูกไปกี่หมู่กัน? ย่อมไม่ต้องกังวลเรื่องเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย"