กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินคำพูดของก่ายเหนี่ย เด็กหนุ่มกลับไม่ยอมรับเป็นอย่างยิ่ง
“เพื่อสรรพชีวิตอะไรกัน? ติดตามเจ้ามานานเพียงนี้ ข้ายังไม่เคยเห็นเจ้าชักกระบี่เลยสักครั้ง! ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเจ้าคนเดียวจะทำอะไรเพื่อสรรพชีวิตได้? เว้นแต่ว่าเจ้าจะสังหารอิ๋งเจิ้งเสีย!”
ก่ายเหนี่ยส่ายหน้า “จิ๋นซีมีบุญคุณต่อข้า ข้าจะไม่สังหารเขา!”
“หากเจ้าไม่สังหารเขา สรรพชีวิตใต้หล้าก็ไม่มีวันสงบสุข!”
“ข้าเห็นว่า คุณชายอิ๋งอี มีลักษณะกษัตริย์ผู้ทรงธรรมแห่งยุค! หากเป็นเขาที่ดำเนินกิจการทั่วทั้งต้าฉินให้เป็นดั่งเช่นเมืองใหม่นี้ได้ ข้าก็ยินดีจะรับใช้เขา!”
“เช่นนั้นเจ้าก็เป็นคนทรยศคนหนึ่ง!”
“การเลือกของสำนักม่อ ย่อมไม่ผิดพลาด!”
“เจ้ามันทรยศต่อคำสัตย์! ลืมสิ้นความแค้นของแคว้นจิ้นแล้วหรือไร?”