ตอนที่ 220 ท่านรวมแผ่นดินหกแคว้นเป็นหนึ่ง ข้ากำราบซงหนู แผ่ขยายดินแดน!

หลังจากเฝิงชวีจี๋และเฝิงเจี๋ยจากไปได้ไม่นานนัก อิ๋งเจิ้งก็มาถึง

เมื่อมองดูอิ๋งเจิ้งที่มีสีหน้ากลัดกลุ้มเต็มเปี่ยม อิ๋งอีก็ยิ้มพลางเอ่ยปลอบใจว่า "เสด็จพ่อ ท่านมิต้องวิตกกังวลเกินไป หากลูกคาดเดาไม่ผิด แม่ทัพเหมิงเถียนน่าจะไม่เป็นอะไรพ่ะย่ะค่ะ"

"ในประวัติศาสตร์มีบันทึกไว้หรือไม่" อิ๋งเจิ้งถามด้วยความวิตกกังวล

"เอ่อ..." อิ๋งอีกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน "หากลูกจำไม่ผิด ในประวัติศาสตร์ ควรจะเป็นหลังจากหูไห่ขึ้นครองอำนาจ ก็ถูกพระราชโองการฉบับเดียวพระราชทานความตาย ฝูซูกับเหมิงเถียนต่างฆ่าตัวตายตามกันไป..."

"ลูกทรพี!" อิ๋งเจิ้งเดือดดาลจนแทบคลั่ง อดไม่ได้ที่จะด่าทอด้วยความโกรธ ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านบารมีอันยากจะทานทนออกมาขุมหนึ่ง

อิ๋งอียืนอยู่ด้านข้างอย่างกระอักกระอ่วน