กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ถนนด้านหลังจวนเจ้าเมือง
สองข้างถนนมีทหารเฝ้ารักษา ห้ามสัญจร
เนิ่นนานหลังจากนั้น
ก่ายเหนี่ยก็มาถึง
เขายืนอยู่กลางตรอก รอคอยอย่างเงียบสงบ
ไม่นานนัก อิ๋งอีก็ถือดาบโม่เล่มหนึ่งเดินเข้ามา
"ก่ายเหนี่ย?" อิ๋งอีเอ่ยถาม
ก่ายเหนี่ยประสานมือคารวะทันที "คารวะคุณชายอิ๋งอี!"
อิ๋งอีกำลังพินิจมองชายวัยกลางคนผู้นี้ เขาสวมเสื้อยาวผ้าป่าน สีหน้าผ่านโลกมามาก ผมยาวสยายเริ่มมีสีขาวแซมประปราย ริ้วรอยระหว่างคิ้วลึกชันยิ่งนัก ในใจคงกลัดกลุ้มและเปี่ยมด้วยความทุกข์ระทมมากมาย
ใบหน้าแข็งแกร่งเด็ดเดี่ยว แววตาแหลมคม ริมฝีปากค่อนข้างบาง ให้ความรู้สึกเฉียบคมดุจกระบี่เล่มหนึ่ง