กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ซือเห็นดังนั้น ก็รีบคุกเข่าลงทันทีแล้วตะโกนกล่าวว่า "ไม่พ่ะย่ะค่ะ! หากจำเป็น โปรดเอาชีวิตของหลี่ซือไปเถิด! หลี่ซือยินดีสละชีวิตของตนเองเพื่อกิจการนี้พ่ะย่ะค่ะ!"
เวรเอ๊ย!
เหมิงอี้เห็นดังนั้น ในใจก็ก่นด่าหลี่ซือว่าไร้ยางอาย ช่างประจบสอพลอเก่งเกินไปแล้ว!
คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเหมิงอี้ก็แดงซ่าน คุกเข่าตามลงไปด้วยเช่นกัน ก่อนจะฝืนใจตะโกนกล่าวว่า "ไม่พ่ะย่ะค่ะ! สละชีวิตของข้าเหมิงอี้เถิด! ตระกูลเหมิงของข้าสวามิภักดิ์ต่อต้าฉินมาถึงสามชั่วคน ข้าก็สมควรเป็นเช่นนั้น! ข้าย่อมยินดีสละชีวิตของตนเองเพื่อฝ่าบาท เพื่อคุณชายอิ๋งอี และเพื่อกิจการวิทยาการเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ!"
ฝูซูมองดูท่าทางของคนทั้งสองที่คุกเข่าลงแสดงความภักดี ในใจรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง
พวกเขาสองคนต่างก็คุกเข่ากันหมด มีเพียงตนเองที่ยืนอยู่ หรือว่าตนเองก็ต้องคุกเข่าลงด้วยหรือ?