กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวนผลไม้
ที่นี่เพิ่งจะพ้นจากอันตรายไปได้ไม่นานเนื่องจากการตายของศัตรูชั้นยอด ดังนั้นตอนที่ซ่งหลีกับเซียวอวิ๋นหานมาถึง การเตรียมพร้อมทั้งหลายจึงไม่ได้นำมาใช้เลย
พวกเขาถึงกับมองเห็นคนกระดาษจอมทึ่มอย่างลู่เหยี่ยนนั่งเหม่อลอยอยู่บนหลังคามาแต่ไกล
และหลังจากลู่เหยี่ยนสังเกตเห็นพวกเขา เขาก็ถึงกับลุกขึ้นยืนโบกมือทั้งสองข้างไปมาอย่างบ้าคลั่ง ขาดแค่ไม่ได้แหกปากตะโกนเท่านั้น
แต่เขาไม่กล้าส่งเสียงร้องในสถานที่แบบนี้ เพราะไม่รู้ว่าจะดึงดูดคนกระดาษตัวอื่นมาอีกหรือไม่
จากนั้นตอนที่มารวมตัวกัน ลู่เหยี่ยนก็ถามคำถามเดียวกับที่เซียวอวิ๋นหานเคยถามในตอนแรก
“ซ่งหลี เธอตายแล้วเหรอ”
“เพียะ!” ฝ่ามือฉาดนี้ของซ่งหลีฟาดลงบนใบหน้าของลู่เหยี่ยนอย่างจัง