กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณเป็นเพื่อนของอาหลีหรือ” เมิ่งซุ่ยซุ่ยจำได้ว่าตอนนี้ยังมีอีกห้าคนที่ยังหาไม่พบ หากเป็นเพื่อนของซ่งหลี เธอก็ไม่อาจมองดูพวกเขาตกอยู่ในอันตรายได้
“ใช่แล้ว ฉันคือเพื่อนของซ่งหลี แม่นางรากวิญญาณแสง ตอนนี้รีบไปช่วยคนกับฉันเถอะ”
“ขอฉันกลับไปเอาของก่อน…”
เถาวัลย์หนามที่ซ่งหลีทิ้งไว้ให้เธอยังไม่ได้หยิบติดมือมาด้วย
แต่เจียงเต้าเฉินเอื้อนมือมาอย่างหมดความอดทนเสียแล้ว “โอ๊ย เวลาไม่ทันแล้ว ถ้าเธอยังไม่ไปกับฉัน คนก็จะตายหมดแล้ว”
เมิ่งซุ่ยซุ่ยหลบมือที่เขาเอื้อนมาอย่างลนลานอีกครั้ง “ร้ายแรงมากหรือ”
“คนจะตายอยู่แล้ว เธอว่ามันร้ายแรงไหมล่ะ”
เมิ่งซุ่ยซุ่ยจำต้องละทิ้งความคิดที่จะกลับไปเอาเถาวัลย์หนาม แล้วรีบเดินตามหลังเจียงเต้าเฉินไป