บทที่ 108

บทที่ 108

เคี่ยวด้วยไฟอ่อนครึ่งชั่วโมง กลิ่นหอมของเนื้อก็โชยออกมาจากรอยแยกของฝาหม้อ

กลิ่นหอมของหม้อใบเดียวก็ชวนให้น้ำลายสอมากพออยู่แล้ว เมื่อเนื้อถูกต้มด้วยหม้อใบใหญ่หลายสิบใบ กลิ่นหอมจึงเข้มข้นจนแทบจะทนไม่ไหว

ผู้คนที่มาก่อนหน้านั้นต่างพากันหิวโหยยิ่งขึ้น พร้อมใจกันยืดคอชะเง้อมองไปยังทิศทางของหม้อใบใหญ่โดยพร้อมเพรียงกัน ร่างกายก็ขยับก้าวเดินเข้าไปทีละนิดโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นสีหน้าของคนเหล่านี้ ซูเซี่ยงเป่ยก็กลัวว่าพวกเขาจะอดใจไม่ไหวพุ่งเข้ามาแย่งเนื้อ จึงรีบสั่งให้คนไปขึงแนวกันเขต

"ถอยไป! ถอยไป! อย่ารุมล้อมเข้ามา! เนื้อยังไม่สุก!"

"ถ้าอดใจไม่ไหว ก็อย่ามายืนอยู่ตรงนี้! เดินไปไกลหน่อย อย่ามาดมกลิ่นเลย!"

"ถอยหลังไป! อย่าล้ำเส้นนี้เด็ดขาด ไม่งั้นจะถือว่ามีความผิดฐานลอบสังหารท่านพลเอกและคุณนายพลเอก!"

……

เหล่าทหารทั้งเกลี้ยกล่อมทั้งขู่ ในที่สุดก็ไล่ผู้คนที่เบียดเสียดเข้ามาให้ถอยห่างออกไปได้บ้าง