กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 100
เห็นจี๋มั่วเลี่ยเอาแต่นั่งมองตนเองเงียบ ๆ โดยไม่เอ่ยปาก กู่เสี่ยวอูคิดว่าตนเองเดาใจอีกฝ่ายถูก ดวงตากลมโตจึงเบิกกว้างยิ่งขึ้น
"ฉะ ฉันไม่เอาหว่า! ฉันช่วยคุณหาเงินได้ แต่ให้ไปเป็นมือสังฆราช... ไม่สิ เป็นมือสังฆราชเด็ดขาดเลยนะ!" กู่เสี่ยวอูส่ายหัวราวกับลูกตุ้มโยก
เด็กที่มาจากยุคสมัยแห่งความสันติ จะทำใจมองชีวิตคนเป็นดั่งผักปลาได้อย่างไรกัน!
จี๋มั่วเลี่ยรักษานัยน์ตาหรี่ลงเล็กน้อย "หึ ผมจี๋มั่วเลี่ยต่อให้ตกอับ ก็ยังไม่ถึงกับต้องให้ผู้หญิงคนไหนไปเป็นมือสังฆราชหรอก!"
"งั้นก็ดี!" กู่เสี่ยวอูถอนหายใจโล่งอก เห็นสีหน้าของจี๋มั่วเลี่ยไม่สู้ดีนักจึงยิ้มแห้ง "ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่มีทางทำแบบนั้นแน่! ยังไงเสียฝีมือทำอาหารของฉันก็มีภาษีดีกว่าไปเป็นมือสังฆราชตั้งเยอะ!"
ช่างเจียมเนื้อเจียมตัวเสียจริง!