กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 99
สัตว์อสูรหมั่งซานมีรูปร่างใหญ่โตมโหฬาร ตอนที่วิ่งจะมีบรรยากาศน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง แต่ความเร็วกลับไม่ได้รวดเร็วนัก
ก่อนจะกำหนดให้ที่นี่เป็นสถานที่ฝึกพิเศษ เคอหลงได้ทำการสำรวจสภาพภูมิประเทศในรัศมีร้อยลี้มาจนหมดสิ้นแล้ว หลังจากสังเกตเส้นทางการวิ่งของสัตว์อสูรหมั่งซานเรียบร้อย เขาก็ตัดสินใจนำพรรคพวกอ้อมเส้นทางลัดไล่ตามไปอย่างเด็ดขาด
กู่เสี่ยวอูในใจยังคงพะวงถึงเนื้อสัตว์อสูรหมั่งซาน ทั้งยังเป็นห่วงความปลอดภัยของเคอหลงและคนอื่น ๆ จึงอดที่จะรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาไม่ได้
เมื่อเห็นดังนั้น จี๋มั่วเลี่ยจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "เธออยากดูไหมว่าพวกเขาใช้หลักการใดในการล่าสัตว์อสูรหมั่งซาน?"
"อยากสิ!" กู่เสี่ยวอูหันขวับตามสัญชาตญาณ ทว่าจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอของจี๋มั่วเลี่ย ทำเอาเธอตกใจจนรีบหยุดชะงักการเคลื่อนไหว "เป็นอะไรไปเหรอ?"
จี๋มั่วเลี่ยกัดฟันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ "ไม่เป็นไร! เธอ... เธอลุกออกไปก่อน!"