บทที่ 37

บทที่ 37

มองดูกู่เสี่ยวอูโยนสร้อยข้อมือหินทิ้งลงพื้นแล้วกระโดดโหยงวิ่งโร่หายเข้าไปในห้องน้ำ นัยน์ตาของจี๋มั่วเลี่ยอดไม่ได้ที่จะมีรอยยิ้มระบายขึ้นมาวูบหนึ่ง

หินเจ็ดสีนั้นเป็นสิ่งขับถ่ายของมังกรเจาะดินจริง แต่ก็เป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ของเนบิวลาพเนจรจริงเช่นกัน

เพราะมังกรเจาะดินกินดินเป็นอาหาร และในดินก็ยังอุดมไปด้วยพลังงานมืด ดังนั้นหินเจ็ดสีที่ถูกขับถ่ายออกมาจึงมีพลังงานมืดปะปนอยู่ด้วย

ทว่าพลังงานมืดในหินเจ็ดสีกลับไม่มีฟังก์ชันรังสีใด ๆ ทั้งสิ้น ขอแค่ไม่กินลงท้องไป ก็เรียกได้ว่าไร้พิษภัยโดยพื้นฐาน!