บทที่ 36

บทที่ 36

กู่เสี่ยวอูตั้งใจว่าจะแช่น้ำให้อย่างสบายตัวสักหน่อย แล้วค่อยเข้าไปจัดหนักมื้อใหญ่ในห้วงมิติ

ทว่าพอคิดขึ้นมาได้ว่าจี๋มั่วเลี่ยอยู่ตรงห้องรับแขก กั้นขวางกับเธอแค่กำแพงเพียงผนังเดียว เธอก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจจนบรรยายไม่ถูก

ช่างเถอะ! งั้นรอให้ไอ้ผู้ชายสารเลวคนนั้นกินข้าวเสร็จแล้วเข้านอน ค่อยไปอาบน้ำก็แล้วกัน!

ดังนั้น กู่เสี่ยวอูจึงล้างหน้าในห้องน้ำ จัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วจึงเดินออกมา

ทันทีที่เปิดประตู ก็ปะทะเข้ากับสายตาของจี๋มั่วเลี่ยที่มองตรงมาพอดี ทำเอาเธอประหม่าไปชั่วขณะ "เนื้อยังต้องรออีกสักครู่ หรือว่าคุณจะกลับไปพักผ่อนที่ห้องนอนก่อน พอเสร็จแล้วฉันค่อยเรียกคุณดีไหม?"

"อืม" จี๋มั่วเลี่ยตอบรับสั้นๆ น้ำเสียงคล้ายเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจว่า "ว่าแต่ เธอสามารถปรุงรสชาติสารอาหารเหลวแบบก่อนหน้านี้ออกมาได้อีกไหม?"