กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนและหลีลั่วเดินออกมาจากที่มืด
ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กัน
เมื่อโม่เป่ยยวนมาถึงเบื้องหน้าโจรภูเขา สายตาของเขากวาดข้ามผู้คนไปตกตรงที่เยี่ยนเสวี่ย ในดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจที่ไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย
“เยี่ยนเสวี่ย เปิ่นหวังไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะชั่วร้ายถึงเพียงนี้ เจ้าเพื่อทำร้ายอาลั่ว ช่างกล้าพูดอะไรกันออกมาได้ทั้งนั้น!”
เยี่ยนเสวี่ยทั้งร่างแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือดลงในทันที
นางมองโม่เป่ยยวนที่ปรากฏตัวขึ้นมากะทันหัน ทั้งร่างเริ่มตึงเครียด นิ้วมือบิดชายเสื้อ ริมฝีปากสั่นเทาพูดว่า
“พี่ชายเป่ยยวน ข้า…เมื่อครู่ข้าก็แค่กลัวเกินไป เลย…เลยพูดเช่นนั้น อันที่จริงข้าไม่เคยคิดจะทำร้ายพี่สาว