กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่หวยจิ่งถูกกระชากคอเสื้อลากมาที่หน้าจ้าวจิ่วเหนียง ทั้งร่างสั่นเทา
เขาเงยหน้าขึ้นสบใบหน้าที่มีแผลเป็นดาบของจ้าวจิ่วเหนียง แล้วมองไปยังหลีลั่วกับโม่เป่ยยวนที่กำลังจ้องเขาอยู่ด้วยสายตาเย็นชาไม่ไกลนัก ริมฝีปากสั่นระริกอยู่นาน แต่กลับไม่กล้าเปล่งออกมาสักคำ
“ข้า...ข้า...”
“พูดสิ!” เหล่าเอ้อร์เตะเขาอีกครั้ง
โม่หวยจิ่งทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดังตุ้บ เหงื่อเย็นผุดไหลออกมาจากหน้าผาก
ด้านหนึ่งคือดาบของโจรภูเขา อีกด้านหนึ่งคือแววตาของโม่เป่ยยวนกับหลีลั่ว
เขาไม่อาจล่วงเกินฝ่ายใดได้เลย
จ้าวจิ่วเหนียงมองท่าทางขี้ขลาดเช่นนี้ของเขา คิ้วขมวดเข้าหากัน “พอแล้ว ไม่ต้องถามอีก”