กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นึกถึงตอนที่นางเพียงพลิกมือก็ปล่อยแมลงกู่ ควบคุมเจ้าหน้าที่คุมตัวได้ โดยไม่กะพริบตา
นึกถึงความโกรธแค้นและความเศร้าสลดที่ซ่อนไว้ไม่อยู่ ในตอนที่นางเอ่ยถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งเหมียวเจียง
ที่แท้เป็นเช่นนี้
ที่แท้ตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ไม่เคยใช่เยี่ยนเฉี่ยนเลย
แต่คือธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งเหมียวเจียง หลีลั่ว
ตอนนี้การเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ และความน่าสงสัยของนาง ทุกอย่างล้วนอธิบายได้หมดแล้ว!
โม่เป่ยยวนได้สติ เอ่ยถามอย่างอยากรู้ “อาลั่ว ข้ามาที่นี่กับเจ้าระหว่างการเนรเทศได้อย่างไร?”
เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย แต่ถามอย่างจริงจัง
“เจ้ามาที่นี่ได้เพราะวิชาเคลื่อนที่ในพริบตาพลังพิเศษ”