กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อโม่เป่ยยวนฟังจบ สีหน้าก็เคร่งขรึมลง
เขาคาดไม่ถึงว่าลับหลังฮ่องเต้จะทรงกระทำเรื่องราวมากมายถึงเพียงนี้
ในราชสำนักพระองค์มักวางท่าเป็นผู้ปกครองเปี่ยมเมตตาอยู่เสมอ เอ่ยปากคราใดก็พร่ำถึง “ความทุกข์ยากของราษฎร” แต่ลับหลังกลับบีบคั้นราษฎรจนสิ้นหนทาง
“ฟังเช่นนี้แล้ว ฮ่องเต้ผู้นี้ทำเกินไปจริง ๆ”
โม่เป่ยยวนเอ่ยเสียงต่ำ ในน้ำเสียงเจือความเย็นเยียบที่ไม่อาจข่มกลั้น
เมื่อเจ้าหน้าที่คุมตัวที่อยู่ด้านข้างได้ยินถ้อยคำนี้ สีหน้าก็แปรเปลี่ยนทันที
เจ้าหน้าที่คุมตัวทั้ง 2 คนลุกพรวดขึ้น มือกุมดาบข้างเอว ตวาดด้วยท่าทีดุร้ายราวภูตผีว่า
“บังอาจ! พวกเจ้ากล้าวิพากษ์วิจารณ์ฮ่องเต้อยู่ที่นี่เชียวหรือ? แต่ละคนไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไร?”