กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอคำนี้ออกมา บรรดาผู้ลี้ภัยที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยความละอายเพราะแย่งห่อสัมภาระของหลีลั่ว ก็พากันหันสายตามองไปที่เยี่ยนเสวี่ยพร้อมกันในพริบตา
ในแววตานั้นมีความโกรธ มีความรังเกียจ และมีความดุร้ายแบบคนที่ถูกหลอกใช้
“เจ้านังเด็กคนนี้ เมื่อครู่เจ้าบอกว่าห่อสัมภาระของคุณหนูน้อยคนนี้มีเนื้อแห้ง ทั้งหมดก็เพื่อหลอกให้พวกเราไปแย่ง เพื่อเจ้าจะได้ฉวยโอกาสในความวุ่นวายหาอะไรกินเองงั้นหรือ”
ชายร่างใหญ่ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยความยากแค้นคนหนึ่งเอ่ยขึ้นก่อน
ใบหน้าของเยี่ยนเสวี่ยพลันซีดขาววูบขึ้นมา รีบโบกมือ “ข้า… ข้าก็ไม่ได้หลอกพวกเจ้า! ข้าแค่อดอยากจนตาลาย มองผิดไปเอง!