กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ความเคลื่อนไหวทางนี้ไม่น้อย ทำให้ผู้คนที่พักผ่อนอยู่ไม่ไกลต่างพากันหันมามอง
นางโม่เห็นเลือดเต็มใบหน้าของบุตรชาย ก็ตกใจจนเกือบกระโดดขึ้นจากพื้น “หวยจิ่ง! เจ้าเป็นอะไรไป? ใครตีเจ้าจนเป็นเช่นนี้!”
โม่หวยจิ่งชี้ไปที่ตู้เวย เสียงทั้งโกรธทั้งอ่อนแรง “นางนั่นเอง! ท่านแม่ หญิงแพศยาชั่วร้ายนางนั้นใช้ก้อนหินขว้างข้า!”
นางโม่โกรธจนอดกลั้นไม่ได้ รีบพุ่งเข้าไปจะโต้เถียงกับตู้เวย
ตู้เวยไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา เพียงเอ่ยอย่างเนิบช้า “เขากลางดึกปีนขึ้นมาบนร่างข้า คิดก่อการร้าย ขว้างเขาไปทีก้อนหนึ่ง มีปัญหาหรือ”