กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วไม่รีบเอ่ยวาจา
นางนั่งกลับลงบนเก้าอี้ หยิบชาเย็นหนึ่งถ้วยที่ข้างโต๊ะขึ้นมา แกว่งเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ปลายริมฝีปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“ถ้าเช่นนั้นคหบดีลู่ก็ลองว่ามาสิ สัญญาขายตัวของเหล่าคุณหนูเหล่านั้น ตีราคาไว้เท่าใด?”
คหบดีลู่กลอกตาไปมา ยื่นนิ้วห้านิ้วออกมา “ไม่มากหรอก คนละหนึ่งแสนตำลึง ที่นี่ข้ามีคุณหนูรวมแล้วสองร้อยกว่าคน ข้าคิดให้เจ้าสองร้อยคนก็แล้วกัน ครั้งเดียวยี่สิบล้านตำลึง ข้าจะขายทั้งหมดให้เจ้าเป็นอย่างไร?”
หลีลั่วฟังจบก็หัวเราะออกมาทันที “คหบดีลู่คิดบัญชีได้ดีนัก ขายหอก่อน แล้วค่อยขายคน ต่อกันเป็นลูกโซ่เช่นนี้ นี่คิดจะจับข้าเป็นแกะอ้วนเชือดหรือ?”