กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คหบดีลู่ยิ่งค้นก็ยิ่งร้อนใจ ถึงขั้นที่ระหว่างค้นยังตะโกนอยู่ตรงนั้นว่า “มาเถิด! รีบมาเถิด! ตั๋วเงินของข้าไม่รู้ว่าถูกผู้ใดไม่รู้จักเป็นตายขโมยไป! รีบมาให้ข้าค้นหาเถิด!”
คหบดีลู่ตะเบ็งเสียงตะโกนในโถงใหญ่ เหล่าคนรับใช้ประจำเรือนและหญิงรับใช้ข้างนอกได้ยินเสียงก็พากันกรูเข้ามา แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าตั๋วเงินไปอยู่ที่ใด
ยิ่งไม่กล้าขยับตัว ต้องก้มหน้ายืนอยู่ตรงนั้น แม้แต่จะหายใจแรงยังไม่กล้า
“ยังจะยืนตัวแข็งทำอะไรกัน? ค้นสิ! ค้นให้ข้า! ถ้าค้นไม่พบ พวกเจ้าทั้งหมดอย่าหวังว่าจะได้ลิ้มรสดี ๆ!”
คหบดีลู่โมโหจนสติแตก คว้ากาน้ำชาขึ้นมาขว้างใส่คนรับใช้ประจำเรือนที่อยู่ใกล้ที่สุด