กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วได้ยินคำนี้ก็เอียงศีรษะมองเขา “ท่านอ๋องดูจะกังวลพวกเขามากนักหรือ?”
โม่เป่ยยวนนั่งลงข้างนาง น้ำเสียงเรียบราบแต่แฝงความเย็นเยียบ “จะว่ากังวลพวกเขา สู้ว่ากังวลเปิ่นหวังกับเจ้าเสียยังดีกว่า
หากพวกเขาตาย มีเพียงเปิ่นหวังกับอาลั่วที่ยังมีชีวิต ฝ่าบาทอาจจะยกความตายของพวกเขาทั้งหมดมาโยนใส่เปิ่นหวังกับเจ้าก็ได้
ถึงตอนนั้นเปิ่นหวังกับเจ้าอาจยังไม่ตายในทันที แต่ภายหลังต้องถูกฝ่าบาทคิดการจนตายแน่ แต่หากพวกเขาไม่ตาย เช่นนั้นเปิ่นหวังกับเจ้าก็ถือว่าปลอดภัยแล้ว”
หลีลั่วฟังจบก็ส่งเสียง “โอ” เบา ๆ พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นในดวงตา “ท่านอ๋องช่างคิดการณ์ไกลเสียจริง”