กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ถูกต้อง แมลงกู่ตัวนี้ร้ายกาจถึงเพียงนี้เอง!” หลีลั่วเล่นกระดิ่งเงินในมือพลางมองไปยังโม่เป่ยยวน “ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าเมื่อครั้งอยู่ชายแดน ผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าคลุ้มคลั่งกันทั้งกลุ่ม บางทีอาจมีผู้ลงกู่ควบคุมใส่พวกเขาก็เป็นได้!”
โม่เป่ยยวนสีหน้าหม่นลงเล็กน้อย
เรื่องในปีนั้นเป็นเสี้ยนตำใจเขามาโดยตลอด
บรรดานายทหารที่ติดตามเขาผ่านความเป็นความตายมา ในชั่วข้ามคืนกลับคลุ้มคลั่งราวปีศาจ สังหารกันเอง สุดท้ายจำต้องฝังทั้งเป็นจนหมดสิ้น คิดขึ้นมาแล้วเขาก็อยากจะควานหาคนที่ลงกู่ผู้นั้นออกมาฆ่าเสียให้ได้!
น่าเสียดายที่เขาหาไม่พบ