กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อสตรีผู้นั้นเห็นสถานการณ์เช่นนี้ นางก็กำไม้พายในมือแน่น น้ำเสียงสั่นระริก
“พวกท่าน… ว่ายน้ำเป็นหรือไม่?”
โม่เป่ยยวนได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้ว “เจ้าคงมิได้คิดจะให้เปิ่นหวังพาอาลั่วของเปิ่นหวังกระโดดลงทะเลสาบเพื่อหนีหรอกกระมัง?”
สตรีผู้นั้นพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ใช่! บัดนี้พวกเราถูกล้อมไว้ทุกทิศทางแล้ว หนทางเดียวคือกระโดดลงทะเลสาบหนีไป! ไม่ทราบว่าพวกท่านว่ายน้ำเป็นหรือไม่?”
โม่เป่ยยวนมีสีหน้าไม่สู้ดี ตอบนางกลับไปประโยคหนึ่ง “เปิ่นหวังว่ายเป็น แต่เปิ่นหวังจะไม่พาอาลั่วของเปิ่นหวังกระโดดลงไป! ในน้ำทั้งสกปรกทั้งเย็น หากอาลั่วกระโดดลงไปแล้วหนาวจนล้มป่วย เจ้าจะรับผิดชอบหรือ?”
สตรีผู้นั้น “……”