กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนเห็นหลีลั่วยืนอยู่กับที่ไม่ขยับเลย จึงเอ่ยถาม
“อาลั่วทำไมไม่ขยับเล่า? เจ้าคิดอะไรกันอยู่?”
หลีลั่วได้สติกลับมา สายตามองกราดไปที่ประตูหน้าต่างแกะสลักที่ปิดสนิทของเรือสำราญนั้น เอ่ยเสียงเบา
“ข้ารู้สึกว่าในเรือสำราญนี้ทึบอึดอัดเกินไป ไม่อยากเข้าไป หรือว่าพวกเรานั่งอยู่ข้างนอกก็แล้วกัน?”
โม่เป่ยยวนเอ่ยรับคำหนึ่งว่า ดี
เจ้าหน้าที่คุมตัวยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินหลีลั่วพูดว่าไม่เข้าไปในเรือสำราญ สีหน้าสองคนก็เย็นชาลงทันที
หนึ่งในนั้นก้าวตรงเข้ามาสองก้าว ขวางทางหลีลั่ว