กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หากมิใช่เพราะมีพี่ใหญ่คอยปกป้องเยี่ยนเฉี่ยนนังแพศยาผู้นี้อยู่ข้างกาย เพียงอาศัยถ้อยคำที่นางเพิ่งพูดเมื่อครู่ ข้าก็คงตบให้นางไปหลายครั้งแล้ว
เยี่ยนเฉี่ยนผู้นี้ ช่างทำให้ข้าโกรธได้จริง ๆ
โม่หย่ายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ แต่สุดท้ายก็มิกล้าลงมือจริง ได้แต่จ้องหลีลั่วอย่างเคียดแค้นครั้งหนึ่ง แล้วหันหลังไปไม่ส่งเสียงอีก
ในเวลาต่อมา คุกหลวงดูเงียบสงัดเป็นพิเศษ
เมื่อสิ้นการโต้เถียง ต่างคนต่างพักผ่อนของตน ไม่มีผู้ใดสนใจผู้ใด
ตะเกียงน้ำมันดับไปดวงหนึ่ง ผู้คุมคุกก็เข้ามาเติมดวงใหม่ แสงเงาสีเหลืองอมส้มสั่นไหวอยู่บนผนัง ดึงเงาของแต่ละคนให้ยาวและบิดเบี้ยว
หลีลั่วพิงอยู่ที่มุมผนัง ลมหายใจสม่ำเสมอ ราวกับหลับไปแล้ว
โม่เป่ยยวนมิได้หลับ