ตอนที่ 300 ข้าได้ยินแต่เสียงหมาเห่า!

โจวเหวินหย่วนถูกเยินยอจนตัวแทบลอย พลอยมองโม่เป่ยยวนแล้วรู้สึกขัดตาน้อยลงหลายส่วน “อ๋องเจิ้นหนานกล่าวเช่นนี้จริงหรือ?”

หลีลั่วลอบใช้ข้อศอกกระทุ้งโม่เป่ยยวนครั้งหนึ่ง

สีหน้าของโม่เป่ยยวนไม่เปลี่ยนแปลง เขากล่าวอย่างราบเรียบ “สิ่งที่อาลั่วกล่าวล้วนเป็นความจริงทุกประโยค ผลงานการปกครองเมืองหรูเฉิงของท่านโจว เปิ่นหวังได้ยินมานานแล้ว”

คราวนี้โจวเหวินหย่วนยิ่งเบิกบานใจขึ้นไปอีก

เขาหัวเราะฮ่า ๆ ออกมา 2 ครั้ง ก่อนลุกขึ้นเดินไปมาในห้องหนังสือ 2 ก้าว แล้วจึงหยุดอยู่เบื้องหน้าหลีลั่ว

“เอาเถิด ๆ! เห็นแก่ความจริงใจของเจ้า ขุนนางผู้นี้จะยกเว้นให้สักครั้ง!”

ดวงตาของหลีลั่วเป็นประกาย “ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ!”

“แต่ว่า…”