ตอนที่ 295 หมากัดหมา ตีกันเองแล้ว

หลีลั่วจงใจเว้นจังหวะ รอยยิ้มตรงมุมปากยิ่งหยักลึกขึ้น “สมุนไพรนี้มีปริมาณเพียงพอให้คนผู้เดียวใช้ จะให้ผู้ใดใช้ เจ้าก็ตัดสินใจเอาเอง”

โม่หวยจิ่งตัวแข็งทื่อ เขาก้มมองขวดสมุนไพรใบเล็กในมือ ก่อนเงยหน้ามองเยี่ยนเสวี่ยที่ถูกตบจนแทบปางตายอยู่ข้าง ๆ แล้วมองนางเยี่ยนซึ่งกำลังครวญครางอยู่ด้านหลัง

คน 3 คน สมุนไพร 1 ขวด

หลีลั่วจงใจให้พวกเขาแก่งแย่งกันเองอย่างชัดเจน

เขายืนอยู่กลางทาง นิ้วมือที่กำขวดสมุนไพรค่อย ๆ บีบแน่นขึ้นจนข้อนิ้วซีดขาว

ด้านหลัง เยี่ยนเสวี่ยกุมใบหน้า ร่ำไห้ราวกับหัวใจจะขาดรอน

ด้านหน้า นางเยี่ยนคล้ายจะได้ยินความเคลื่อนไหวเช่นกัน นางดิ้นรนลุกขึ้น ดวงตาจ้องเขม็งไปยังขวดสมุนไพรในมือเขา