กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เพียงชั่วพริบตา แสงอสนีหลายสายก็ฟาดลงมาจากฟากฟ้า ผ่าใส่ร่างคนไม่กี่คนที่บังอาจเข้ามาใกล้นาง
ประกายสายฟ้าสีฟ้าอมม่วงดุจอสรพิษแล่นวาบทั่วร่างพวกมัน กลิ่นไหม้เกรียมเจือเสียงกรีดร้องโหยหวนแผ่กระจายไปทั่วตรอก
คนชุดดำเหล่านั้นไม่ทันแม้แต่จะร้องขอชีวิต ก็ล้มลงกับพื้นต่อเนื่องกัน แขนขากระตุกเกร็ง ก่อนจะสิ้นเสียงและลมหายใจไป
ทางด้านโม่เป่ยยวนก็จัดการล้มไปแล้ว 3 ถึง 4 คน พลันเห็นประกายสายฟ้าแลบวาบอยู่ด้านหลัง ครั้นหันกลับไปมอง คนชุดดำที่พุ่งเข้าใส่หลีลั่วเหล่านั้นก็ล้มนอนเกลื่อนพื้นเสียแล้ว
เขาตกตะลึงพรึงเพริด
“อาลั่ว อัสนีนี้... มาจากที่ใดกันแน่? เหตุใดทุกครั้งจึงผ่าคนแทนพวกเราได้อย่างแม่นยำไม่เคยผิดพลาด?”