ตอนที่ 290 ข้าอยากให้น้องสาวได้ลิ้มลองดูบ้าง!

“รู้แล้ว” หลีลั่วไม่หันกลับไปแม้แต่ครั้งเดียว เพียงยกมือขึ้น แล้วหายวับไปยังปลายทางเดิน

ห้องเก็บฟืนที่เยี่ยนเสวี่ยอาศัยอยู่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของลาน เดิมใช้เป็นที่พักชั่วคราวของคนรับใช้ที่เฝ้ายามกลางคืน ทั้งเล็กและชื้น ที่มุมห้องมีฟืนแห้งกองสูงครึ่งคน กลางอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอับและกลิ่นอายของไม้ผุ

เมื่อหลีลั่วผลักประตูเข้าไป เยี่ยนเสวี่ยกำลังห่อตัวด้วยผ้าห่มผืนขาด ๆ พลิกตัวไปมาบนกองฟางพลางพูดว่า

“เยี่ยนเฉี่ยนนังแพศยานี่...ตอนนี้คงถูกแมลงพิษพวกนั้นกัดตายไปแล้วกระมัง?”

นางพลิกตัวอีกครั้ง ฝังใบหน้าลงในผ้าห่ม ด้วยความตื่นเต้นอันวิปริต