กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถ้าแก่ชะงักไปครู่หนึ่ง แววเหี้ยมโหดวาบผ่านก้นบึ้งดวงตา “เช่นนั้นอย่าให้เหลือสักคน”
แต่หลีลั่วยังมิรู้เรื่องเหล่านี้เลย นางซื้อแมลงพิษเสร็จแล้ว อารมณ์ดียิ่งนัก จึงดึงโม่เป่ยยวนเดินเที่ยวในตลาดกลางคืนต่อ
ตลาดมืดของเมืองหย่งนี้ช่างน่าดูกว่าที่อื่นจริง ๆ ยิ่งเดินลึกเข้าไป ของหายากและสมบัติประหลาดก็ยิ่งมากมาย แม้แต่ไข่มุกราตรีดินแดนตะวันตกที่บรรจุอยู่ในถ้วยแก้วสีรุ้ง เกราะเม่นนุ่มที่ถักด้วยเส้นทอง ไปจนถึงดาบโค้งแดนใต้ที่สลักอักขระเต็มทั้งเล่มก็ยังมี
โม่เป่ยยวนเดินอยู่ตำแหน่งครึ่งก้าวด้านหลังนาง กายเกร็งตึงตลอดเวลา สอดส่องมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง
เขาเห็นหลีลั่วหยุดลงที่หน้าร้านแผงหนึ่ง จึงชะโงกเข้าไปเอ่ยเสียงเบาว่า