ตอนที่ 283 ท่านช่างเป็นดั่งเทพโดยแท้

เมื่อนายอำเภอได้ยินคำนั้น กลับมิได้หวาดผวาแม้เพียงเสี้ยว ดวงตากลับเป็นประกายขึ้น ปรบมือหัวเราะลั่นว่า

“วิเศษ! วิเศษจริง! มหาปรมาจารย์ช่างเป็นเทพมนุษย์จริง ๆ! เด็กอายุสามถึงห้าขวบ โลหิตของพวกเขาสะอาดกว่าโลหิตของพวกหนุ่มสาวอายุสิบห้าถึงสิบหกปีเป็นร้อยเท่าจริง ๆ

อำเภอเถียนนั้นขาดสิ่งอื่น แต่มีเด็กไม่น้อย พรุ่งนี้ขุนนางผู้นี้จะส่งเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการไปเก็บถึงบ้านทุกหลัง ใครกล้าไม่ส่ง ก็จะลงโทษข้อหาขัดพระราชโองการอันไม่เคารพ!”

เมื่อหลีลั่วมาถึง ก็ได้ยินคำพูดเหล่านี้เข้าพอดี

นางยืนอยู่ในเงามืดหลังเสาเฉลียง โลหิตทั่วร่างราวกับถูกแช่แข็งชั่วขณะ ก่อนจะถูกความโกรธเกรี้ยวที่ท่วมฟ้าคร่าดินเผาให้เดือดพล่าน