เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนและหลีลั่วไม่ได้สนใจเรื่องตลกโปกฮานี้มาตั้งแต่ต้น พวกเขาเพียงเลือกห้องข้างที่เงียบสงบที่สุดห้องหนึ่งเพื่อพักอาศัย
ราตรียิ่งดึก เสียงกรนและเสียงละเมอในห้องดังขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่ขาดสาย
หลีลั่วนอนหันหลังให้โม่เป่ยยวน หลังจากด้านนอกสงบลงสนิทแล้ว นางก็พลิกตัวกลับมาข้างหนึ่งอย่างฉับพลัน โน้มเข้าไปใกล้หูเขาแล้วเอ่ยเสียงเบา
“โม่เป่ยยวน ข้าสืบได้เรื่องหนึ่ง นายอำเภอแห่งอำเภอเถียนแห่งนี้สมคบคิดกับนักพรตมาร คืนแล้วคืนเล่าพวกมันรีดเลือดคนเป็นเพื่อถวายฮ่องเต้หลอมโอสถอายุวัฒนะ
ราษฎรหนุ่มสาวเหล่านั้นมิได้เจ็บป่วย หากแต่ถูกพวกมันรีดโลหิตปราณจนเหือดแห้งทั้งเป็น ในหมู่บ้านมีผู้ตายไปแล้วไม่น้อย คืนนี้คุณหนูผู้นั้นบอกว่า หากพวกมันพบข้า พวกมันก็จะรีดเลือดข้าเช่นกัน!
เพราะข้ายังสาวและงดงาม!”