ตอนที่ 281 คิดว่าตนเองยังเป็นนายหญิงจวนอ๋องอยู่จริงๆ หรือ?

“สำหรับเปิ่นหวังแล้ว ความปลอดภัยของอาลั่วยิ่งสำคัญกว่าอำเภอเถียนเสียอีก”

โม่เป่ยยวนกุมมือหลีลั่ว กล่าวอย่างจริงจังว่า “เช่นนั้นอาลั่ว เรื่องสืบสวนอำเภอเถียนยกให้เปิ่นหวัง เจ้าไม่ต้องสนใจอะไรกัน ขอเพียงพักผ่อนให้ดีที่ค่ายพักก็พอ”

หลีลั่วเลิกคิ้ว ไม่ได้โต้แย้ง เพียงยิ้มน้อย ๆ รับคำว่า “ได้”

หลีลั่วปากพูดเช่นนั้น แต่เมื่อเรื่องนี้บังเอิญตกมาถึงนางแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะยืนดูอยู่เฉย ๆ ได้

ตอบรับอย่างเปิดเผยก็แล้วไป แต่ลับหลังก็ต่างคนต่างสืบสวนเองเสียเลย จะได้ไม่ต้องให้โม่เป่ยยวนคอยขวางทุกเรื่อง กลับกลายเป็นตัวถ่วง

ทั้งสองพลางพูดคุยกันเสียงเบา พลางเดินตามขบวนผู้ถูกส่งไปลี้ภัยเข้าสู่อำเภอเถียนอย่างช้า ๆ