ตอนที่ 268 แค่เยี่ยนเสวี่ย ข้าต้องกลัวนางหรือ?

“เสวี่ยเอ๋อร์ ข้ากับเจ้าดูเหมือนมีช่วงหนึ่งไม่ได้ทำเรื่องนั้นกันแล้ว……อีกสักครู่ตอนพักผ่อน ตอนที่ทุกคนกำลังพักเท้า เราหาที่ไม่มีผู้คน แล้วทำเรื่องนั้นกันสักหน่อยไหม?

ยังไงเจ้าหน้าที่คุมตัวก็ไม่สนเรื่องพวกนี้ คนอื่นต่างกำลังงีบหลับ ไม่มีใครสนใจหรอก”

เมื่อเยี่ยนเสวี่ยได้ยินคำนี้ นางรู้สึกเพียงกระเพาะอาหารพลิกคว่ำธาราสะเทือนสมุทร ราวกับกลืนแมลงวันเป็น ๆ เข้าไปทั้งตัว ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก

นางกำหมัดแน่นสุดกำลังจึงอดกลั้นไม่ตบเข้าที่ใบหน้าของเขาไว้ได้ นี่มันเวลาอะไรกันแล้ว เส้นทางเนรเทศต้องกินลมนอนกลางแจ้ง เนื้อตัวเต็มไปด้วยฝุ่นดิน แม้แต่น้ำสะอาดสักอึกก็ยังดื่มไม่ได้