ตอนที่ 262 ข้าไม่มีเวลามาเสียเวลากับเขาหรอกนะ!

“ท่านอ๋อง หลี่ต้าจิวผู้นี้กักขังพวกเราไว้สี่วันแล้ว”

หลีลั่วพิงอยู่บนบ่าของโม่เป่ยยวน นิ้วมือวนเล่นเส้นด้ายเส้นหนึ่งที่ชายแขนเสื้อของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ปลายคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

“ตามกฎการเนรเทศ จวนมณฑลที่ผ่านทางเพียงต้องตรวจสอบสถานะ ประทับตราประทับราชการ อย่างมากก็พักได้เพียงวันเดียวก็ควรควบคุมตัวออกจากเขตพร้อมตัวนักโทษ

แต่เขากลับไม่ยอมขยับเขยื้อนเสียที ไม่รู้ว่าภายในหัวของเขากำลังคิดคำนวณอะไรกันแน่”

โม่เป่ยยวนรับกระบอกน้ำที่นางยื่นให้ขึ้นมาดื่มเพียงอึกหนึ่ง ใช้ผ้าเช็ดหน้ากวาดเศษอาหารที่มุมปากให้นาง แล้วตอบว่า “เปิ่นหวังเดาว่าเขายังไม่สิ้นหวัง ยังคาดหวังว่าพระชายาจะยอมปากอ่อนรับปากไปหาเขียวจักรพรรดิให้เขา