กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แววตาเหล่านั้นมีทั้งความเกลียดชัง ความแค้น และโทสะที่กัดฟันกรอด จ้องเขม็งจนหนังศีรษะของนางชาไปทั้งแถบ
นางโม่ใช้สองมือกำลูกกรงไว้แน่น พูดพลางกัดฟันกรอด “ตู้เวย เจ้าคนอกตัญญูที่กินข้าวในบ้านแต่กลับไปเข้าข้างคนนอก! นับแต่เจ้าแต่งเข้าจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณของข้า
ข้าผู้เป็นแม่สามีถามใจตัวเองแล้วก็ไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าอย่างเลวร้าย ให้เจ้าอยู่กินอิ่มนอนหลับ แพรพรรณไหมทองก็จัดให้เจ้าก่อน เอ็นดูเจ้าเสมือนลูกสาวแท้ ๆ!
แต่เจ้ากลับทำได้ลงคอ เจ้าขโมยตราพยัคฆ์บัญชาทัพไปใส่ร้ายป้ายสีจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณของข้า! ยังทำให้คนทั้งจวนของข้าถูกเนรเทศกันหมด!”
“เจ้าทำเช่นนี้ ใจเจ้าไม่เจ็บบ้างหรือ!”