กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พระชายาอ๋องเจิ้นหนานยินยามช่วยขุนนางผู้นี้ไปหาเขียวจักรพรรดิแล้วหรือยัง? นางนี่ก็พอรู้จักผิดถูก รู้ดีว่าบนแผ่นดินอวี้โจวนี้ จะทำผิดพลาดกับใครก็ได้ ยกเว้นขุนนางผู้นี้”
อาจารย์ปู่ยืนโน้มตัวอยู่ตรงหน้าเขา หน้าผากมีเหงื่อเย็นเม็ดเล็กๆ ออกมาเต็มไปหมด มือทั้งสองข้างถูๆ ไถๆ อยู่ในแขนเสื้อ เสียงอ่อนกำลัง:
“ตอบ...ตอบท่าน...พระชายาอ๋องเจิ้นหนานนาง...นางยอมไปอยู่คุกใหญ่ มากกว่าจะยอมช่วยท่านหาต่อ...หาเขียวจักรพรรดิอีก”
หลี่ต้าจิว สีหน้ายิ้มแย้มของเขาชะงักทันที มือที่ถือถ้วยชาก็จับแข็งกลางอากาศ แล้วก็โยนถ้วยชาลงพื้นทันที
เขาพุ่งตัวลุกพรวดจากเก้าอี้หวายหน้าแดงคอแดงเสียงก้อง: “เจ้ากล่าวว่าอะไรกัน? นางยอมอยู่คุกใหญ่แทนที่จะช่วยขุนนางผู้นี้หาเขียวจักรพรรดิ?